คลื่นใต้น้ำทางเศรษฐกิจ เมื่อกลไกราคาจากเอเชียกำลังเขย่าบัลลังก์อุตสาหกรรมโลก
สถานการณ์ภาคการผลิตในปัจจุบันกำลังเจอกับคลื่นความเปลี่ยนแปลงที่ยากจะรับมือ โดยปัญหานี้ไม่ได้ปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรงทันทีทันใด ทว่าส่งผลกระทบต่อโครงสร้างการผลิตในระยะยาวอย่างรุนแรง
การทะลักเข้ามาของชิ้นส่วนและวัตถุดิบจากต่างแดน ทำให้โรงงานหลายแห่งจำเป็นต้องปรับลดสายการผลิตลงทีละน้อย หากแต่เป็นเพราะข้อได้เปรียบด้านราคาที่ถูกกว่าอย่างมีนัยสำคัญตั้งแต่ร้อยละ 30 ถึง 50
พื้นที่เศรษฐกิจ ที่กำลังเผชิญแรงกดดันอย่างหนักหน่วง
การซึมลึกเข้ามาในโครงสร้างเศรษฐกิจครั้งนี้ส่งผลกระทบเป็นวงกว้าง ซึ่งสามารถจำแนกความเสียหายและความท้าทายออกเป็นส่วนๆ ได้ดังนี้
- ภาคการผลิตเครื่องจักรกล: หัวใจสำคัญของประเทศผู้นำด้านวิศวกรรมเริ่มส่งสัญญาณเตือนภัย
- ห่วงโซ่การผลิตยานยนต์และชิ้นส่วน: แม้จะมีการใช้มาตรการทางภาษีแต่ผลกระทบจากอัตราแลกเปลี่ยนกลับช่วยลดทอนประสิทธิภาพของมาตรการดังกล่าว
- สารเคมีพื้นฐานและวัตถุดิบอุตสาหกรรม: สร้างความเสี่ยงอย่างรุนแรงหากเกิดการตัดขาดในห่วงโซ่อุปทาน
- ภาควัสดุสังเคราะห์: ตัวเลขการพึ่งพาพุ่งสูงจนใกล้เคียงกับสภาวะผูกขาดโดยไม่รู้ตัว
ความเชื่อมโยงทั้งหมดนี้แสดงให้เห็นว่าภัยคุกคามไม่ได้มาในรูปแบบของสินค้าสำเร็จรูป
กลไกเบื้องหลังการตัดสินใจ และแรงหนุนจากมาตรการอัตราแลกเปลี่ยน
ท่ามกลางภาวะกดดันด้านเงินเฟ้อและต้นทุนพลังงานที่ปรับตัวสูงขึ้น การเลือกซัพพลายเออร์ที่เสนอราคาต่ำกว่ากลายเป็นทางเลือกแรกเพื่อความอยู่รอดขององค์กร
มาตรการช่วยเหลือทางการเงินแก่ผู้ผลิตในเอเชีย เช็กที่นี่ ยิ่งช่วยสร้างความได้เปรียบเชิงพาณิชย์และขยายช่องว่างด้านราคาให้กว้างขึ้น
ผลกระทบระยะยาว วงจรอันตรายที่ยากจะแก้ไขหากสายเกินไป
การลดกำลังการผลิตอย่างต่อเนื่องจะส่งผลทำลายทักษะและความรู้ความชำนาญในประเทศ และเมื่อถึงจุดที่ระบบฐานรากถูกทำลายลงไปจนหมดสิ้น ความเสียหายจะกระจายวงกว้างไปสู่ภาคการแพทย์ อาหาร และสินค้าอุปโภคบริโภค
นี่จึงเป็นบทเรียนครั้งสำคัญที่ผู้ประกอบการและผู้กำหนดนโยบายต้องหันกลับมาทบทวน
5 แนวทางรับมือวิกฤตการณ์การค้า ท่ามกลางกระแสการแข่งขันที่รุนแรง
การเตรียมความพร้อมเพื่อรับมือกับความผันผวนนี้สามารถเริ่มต้นได้จากระดับนโยบายจนถึงการบริหารภายใน
แนวทางที่ 1: การกระจายแหล่งซัพพลายเออร์เพื่อลดความเสี่ยง
หลีกเลี่ยงการพึ่งพาวัตถุดิบจากประเทศใดประเทศหนึ่งเกินกว่าร้อยละห้าสิบ
แนวทางที่ 2: มุ่งเน้นการสร้างนวัตกรรมมูลค่าสูง
ในเมื่อไม่สามารถแข่งขันในตลาดสงครามราคาได้องค์กรต้องหนีไปสู้ด้วยคุณภาพ
3. การทำ Digital Transformation ในโรงงาน
นำระบบอัตโนมัติและเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์เข้ามาช่วยลดความสูญเสียในกระบวนการ
แนวทางที่ 4: การรวมกลุ่มพันธมิตรในอุตสาหกรรมเดียวกัน
การจับมือร่วมกันทำสัญญาซื้อขายระยะยาวเพื่อรักษาเสถียรภาพด้านราคาวัตถุดิบ
5. การตั้งศูนย์บริหารความเสี่ยงทางธุรกิจ
การนำข้อมูลสถิติมาใช้ในการคาดการณ์แนวโน้มตลาดล่วงหน้า